Scheiding,Overlijden,Eenzaam
Wat geeft ons het gevoel alleen te zijn als een relatie verbroken is?
Hoe komt het dat de een gemakkelijk alleen door het leven gaat en andere mensen niet alleen kunnen zijn?
Kijk eens naar je rechter hand en probeer je voor te stellen dat je hand een circel is.
Strek je vingers goed en je ziet dat het ideaalbeeld van een cirkel ver weg is.
Je ziet uitsteeksels, je vingers, gaten, de ruimte tussen je vingers.
Die hand, dat ben jij.
Verre van volmaakt, uitsteeksels inhammen, kortom, niet volmaakt.
Vlecht nu de vingers van je twee handen in elkaar.
Als het goed is sluit dit mooi aan en met enige verbeelding zie je in de twee ineengevlochten handen 1 geheel,
ruwweg vanaf de polslijnen een ovaal of een cirkel
Goed, jij bent een hand.
Je komt iemand tegen met wie je een relatie aangaat.
Je vlecht jou hand in haar of zijn hand.
Soms past dat een beetje, soms beter, er zullen altijd gaten over overlappingen zijn,maar het is min of meer een eenheid.
Niet volmaakt.
De gaten en overlappingen zullen leiden tot wrijvingen, discussies, soms ruzie, misschien trek je je hand wel terug en denkt,
ziezo, lekker weer alleen met mijn eigen hand.
Het kan ook zijn dat een ander zijn hand uit jou hand trekt, plotseling, of sluiks.
Je bent weer alleen.
Dat geeft een leeg gevoel, een gemis.
Liefdesverdriet, of rouw.
Je hebt het gevoel dat je iets of iemand mist en dat voor je gevoel jou lege hand in het niets tast je voelt je onbestuurbaar, nutteloos.
Ga nu terug en kijk naar je hand.
Deze is nog heel, functioneert nog, heeft alle mogelijkheden als voor de vervlechting met de andere hand
Je bent weer jezelf, alleen en hebt alle mogelijkheden, net als voor de vervlechting, om weer door te gaan
met je eigen leven en je eigen gevoel.